Onze ster voor altijd in ons hart

Dit ben jij... omdat we weten hoe belangrijk het is om nooit te vergeten.

Rachel
Lieve Rachel,
Jij mijn lieve meisje... Jij, jou heb ik gekregen...
Jij zo mooi en lief, gemaakt in mijn buik, gevormd door Zijn hand.
Daar in het verborgene. Veilig binnen in warm en sterk.

De dag dat je kwam was spannend en zo mooi tegelijk...
Jij mijn wonder, jij mijn gebedsverhoring...
Jij gaf me hoop...
Jij had voor mij toekomst!
Al zeiden de artsen van niet...
Jij hebt altijd toekomst gehad.
Jouw leven is groter dan deze wereld...
Jij bent kostbaarder dan goud, in mijn ogen en in Gods ogen.

Rachel jij zal altijd leven!
Het was hier maar voor eventjes, maar voor altijd leef je bij Jezus in Zijn Huis.
Je bent voor altijd in mijn hart en straks zal ik je weerzien...
Alle herinneringen aan jou zijn veilig opgeborgen in mijn hart.

Ik hou zo van jou lief meisje... dat gaat nooit meer over. Je blijft altijd mijn eerstgeborene.. het missen van jou blijft💕
Anna Rachel Cappon 29-10-2019 08-01-2020
Beau
Je perfectie, je liefde je ons gegeven hebt is onbeschrijfelijk!
Voor altijd in ons hart mooi kind 🧡
Noor
Lieve lieve Noor

Wat moest jij veel meemaken in je veel te korte leventje. En wat heb jij je krachtig geweerd. Toen je net op deze wereld was had je al zo’n verdriet. We hebben voor je gevochten.

Je kreeg medicijnen die je hielpen. Je onrust was weg. Je lachte. God, wat lachte je mooi. Je wilde altijd bij mama zijn. Je genoot van aandacht, knuffels en kletsen. Wij genoten van je lach, van je liefde, van je warmte, van je geur. Van jou.
Na een heel medisch traject wisten wij dat er iets in je mooie hoofdje niet goed was.

Maar voor ons was je goed.

Het ging zoveel beter. Tot dat het niet meer ging. Je werd ziek, je had koorts, je was niet lekker. En nog steeds was je op kleine goede momentjes je vrolijke zelf. Maar toen nam de ziekte het over, het nam je hoofdje over. Het ging veel te snel, je was ineens afwezig. Met alles hoopten we dat je terug kwam. Maar het werd erger en het nam je over. Je kon hier niet tegenop. We konden je niet laten lijden. Maar ook toen bleek hoe sterk je bent. Je laatste adem blies je uit op je lievelingsplek; bij mama op haar borst.

Lief mooi meisje, wat word jij gemist.

Je mooie ogen, met je prachtige wimpers. Je mooie zachte haartjes. Ik mis je warmte op mijn borst. Je warme huid tegen mij aan. Je gesabbel op mijn pink. Wat heb jij gestreden.

Wat heb jij gevochten. Mijn sterke meisje. Wat is het leven oneerlijk. Lieve lieve mopsieflopsie, wat ben jij een mooie ster geworden.

Noor 17-01-2020 - 17-08-2020
Rune Flore
Wij zullen nooit je oogjes open zien
Je stem horen, je schaterende lach
Je handjes voelen, je zien ontdekken
Je trippelende voetjes, in de handen klappen

Ooit in het land achter de sterren misschien

We kunnen je niet in onze armen dragen
Maar wel voor altijd in ons hart

Lieve Rune, mooi meisje, ik mis je zo ontzettend erg, elke dag weer. Over wat eens was en wat had kunnen zijn. Blijf een beetje bij ons in de buurt en waak over je twee zussen.
Voor altijd jouw mama
Lauren van Vliet
Er leeft een meisje in mijn lijf, 
ze zit in elke vezel opgeslagen.
Het meisje dat ik met zoveel liefde,
onder mijn hart heb mogen dragen.

Ze is verhuisd van mijn buik naar ons hart,
ze kon niet blijven in ons leven.
Ze woont nu al een tijdje daar,
en kan ons zo haar liefde geven.

Er woont een meisje in ons hart,
wil jij eens naar haar vragen?
Dan kan ik je vol trots vertellen,
dat ik dit kindje heb gedragen.

Lieve Lauren, we houden van je!
Darren
Lieve Darren,

Al zo lang in de hemel
Als een stralende ster
Ben jij nog altijd bij ons
Ook al is dat veel te ver.


Wij missen en houden van je liefje en zullen je nooit vergeten.

Aisha
Al die maanden gedragen
door liefde omgeven

verborgen
wel gevoeld
maar nog niet gekend.

Je tijd hier gegeven
even
en ook even
heb ik je gekend.

Weer genomen
niet geproefd
van het aardse bestaan

Maar kijk ik
in de duistere nacht
naar boven
dan zie ik je weer

Uit je sterretje put ik de kracht
om weer door te gaan met leven...
het is moeilijker dan ik dacht
was je maar hier, als was het maar voor even

Ooit zullen we weer samen zijn
ja, ooit zijn we weer bij elkaar
maar tot die tijd, lieve Aisha
ben ik hier en jij bent daar
Amelie
Ons lieve meisje, geboren op 30 juni 2015.
Wat waren wij trots en gelukkig en wat groeide en ontwikkelde je snel. Tot je een half jaar oud was en het noodlot toesloeg... 3 maanden in het AMC volgden, waarin je steeds zieker werd en geen arts iets voor je kon doen. Op 19 april 2016 kwam je strijd ten einde en wat heb je dapper gestreden! Pas nadat wij je moesten laten gaan, werd de diagnose gesteld. Een stofwisselingsziekte, zo zeldzaam en progressief dat je het nooit had kunnen winnen.
We houden van je, lief, mooi meisje, met je donkere wijze ogen, je fronsje en je lach.

Jij blijft voor altijd onze eerste dochter, lieve Amelie❤
Sterre
Vandaag denk ik aan een lief klein meisje. 8 Zou je geworden zijn. Een dag voor taart,feest slingers en ballonnen.
Maar dan is de vraag of je je 8ste verjaardag wel gehaald zou hebben, en dan ook nog eens hoe. Was er wel reden voor een feest? Zou je niet heel veel pijn hebben? Zou je al veel operaties gehad hebben, misschien toevallig nu net 1. Hadden we een fijne woonplek voor je gevonden? Want ja, thuiswonen was nu geen optie meer geweest. Zou je begrijpen wat we met je willen vieren?

Vaak denk ik aan je, aan hoe je eruit zou hebben gezien. Mijn kleur ogen? Of die van papa? Mijn wipneusje of toch meer de haarkleur van mij of van je vader? Aan hoe graag ik je had zien rondrennen met je broer. Welk karakter zou je hebben? Dat eigenwijze van mij? Het praten van je vader? Of het rustige doordachte zoals je broer?
En dan komt het besef, nee dat rennen en spelen was het hem nooit geworden. Een zwemdiploma of een strikdiploma ook niet. En zo nog een hele lange lijst. En dus denk ik vooral vandaag aan hoe vreselijk ik je ook mis, hoe dankbaar ik ben dat we je de lijdensweg die op je pad lag hebben kunnen besparen.

We hebben je mogen vasthouden en knuffelen. Even van je kunnen genieten. Een afscheid mogen plannen zoals wij dat graag wilden.

Lieve Sterre voor altijd in ons hoofd en hart. Nooit vergeten altijd in ons midden
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Dalina Bathilda
Lieve Dalina, 6 jaar terug maakte jij van papa en mama ouders. We waren zo gelukkig met je komst. Maar moesten je ook weer laten gaan. Dat brak ons heel erg. Daarna mocht jij grote zus worden van 2 broertjes en een zusje. Lieve Dalina. En er is weer een kindje opkomst. En je zou dus weer nu grote zus worden..wat missen wij jou hier elke dag. En je broers en zusjes weten ook van jou bestaan.

Lieve meid. Je bent een ster aan de hemel maar wel onze ster en wij trots oo jou. Veel kusjes en knuffels van ons allemaal schat 🥰😘
Amélie
Ons lieve meisje,
Door jou werden wij ouders!
Na een zorgeloze zwangerschap op de uitgerekende dag kwamen we erachter dat je hartje stil stond.
1 dag later op 5 januari werd je geboren.
Zo mooi zo af en zo stil.
Prachtige mini krulhaartjes van Papa en precies een neusje zoals Mama.
We hebben je een week bij ons kunnen houden, thuis in je eigen wiegje.
De wereld stond stil maar ging ook door,
heel wreed was het allemaal.
Nu 10 jaar later weten nog veel mensen wie jij bent en dat wij niet 2 maar 3 kinderen hebben.
Je broertjes weten ook heel goed wie jij bent.
Elke dag denk ik aan je en dat zal nooit veranderen. We zijn heel dankbaar voor de mooie foto’s die we van je hebben. En ieder jaar hebben we andersomdag op je geboortedag, zo maken we er ieder jaar een mooie warme herinnering bij.

Mijn meisje een hele dikke kus voor jou.

Amélie de Bruin 05.01.2010 Rotterdam
Yfke de Block

☆ Yfke ☆

Ons lieve kleine meisje.... een keuze moeten maken voor jou.... een keuze die niet te maken is...

Wat zijn wij enorm trots op jou en je grote zus!

Voor altijd ben je in ons hart bij ons! ♡
Mees
Mees* is onze eerste zoon. Ik heb mooie en warme herinneringen aan de zwangerschap en heb veel contact met hem gehad in mijn buik. Ik ben heel blij dat ik hem in mij heb mogen voelen en groeien, zo hebben we toch een band gevoeld. Hij is plotseling in mijn buik overleden bij 36 weken op 9 -2-2010 en is 2 dagen later op 11 februari dus stil geboren. Hij was helemaal af, een prachtig, mooie wolk van een zoon. Ik herinner me zijn heerlijke geur, mooie donkere haartjes en prachtige lipjes, handjes, voetjes, oortjes nog heel erg goed. Mees was echt een mooi jongetje, alleen zijn hartje had het moeten doen. Het kwam zo hard aan, dat een kindje zo volmaakt en af niet ging huilen toen hij geboren was. De oorverdovende stilte zal ik nooit meer vergeten. We hadden hem stoere kleertjes aangedaan en omdat het hartje winter was, met sneeuw en vrieskou hebben we hem nog een week thuis in zijn eigen bedje mogen hebben. De ramen stonden open en binnen kon je je adem zien gaan. We noemen Mees* daarom ook ons winterkindje. Wij zijn gek op de winter. Zijn begrafenis was prachtig, liefdevol en vredig. Hij heeft een speciaal plekje in ons hart en leven en ik denk nog iedere dag aan hem. Mees* had al een grote bonus zus en heeft nog een broertje en zusje gekregen. Hij heeft mij moeder gemaakt en ben nog elke dag trots dat ik zijn moeder mag zijn.
Elisa
Dit bundeltje is geschreven ter nagedachtenis aan onze prachtige dochter en voor alle andere kindjes die zo ontzettend worden gemist.

-x-
Lars
Een vlinder van liefde
weggevlogen heel zacht

Jij bent nu de mooiste ster
en straalt dag en nacht